Halve Marathon van Leiden

Lopen in Leiden was vroeger al leuk en dat is het nog steeds. Op een verjaardagsfeestje werd ik vorig jaar uitgedaagd door Gerard om de halve marathon te lopen met zijn team van SBZ. Is dat verstandig, dacht ik nog, maar met de plannen voor de Ventouxman eigenlijk helemaal niet zo’n gek doel voor Mei. En hé, ik kon het 25 jaar geleden ook, dus waarom nu niet. Doordat de CPC niet doorging, werd het meteen de eerste halve marathon sinds Egmond Pier Egmond in de jaren ’90.

Mijn grootste zorg was heel te blijven. Bij lange afstanden spelen er toch af en toe wel pijntjes op, vooral in mijn voorvoeten. Liep de laatste tijd daardoor ook wat te klooien met schoeisel en zooltjes en inmiddels schoenen gevonden (Hoka) met weinig drop en toch veel demping, die het goed doen.

Goed getraind, waaronder in de laatste intensieve week 3 keer 15 kilometer. Dat moest goed komen. De laatste twee weken wat gas teruggenomen en vooral korte afstanden op rustig tempo. Mijn dochter Leyla kreeg de geest van het hardlopen ook te pakken en we zijn een aantal keer samen op pad geweest. Enthousiast geworden liep ze op zaterdag de 5 kilometer in Leiden in 28 minuten, trots !

De start van de halve was zondag 19 mei om 10:00 uur en ik deed dat vanuit startvak B. Binnen de hekken zag ik ervaren pacers met ballonnetjes met eindtijden erop. Het leek me verstandig om mijn karretje aan te haken en te voorkomen dat ik te hard van start zou gaan. Mijn doel was binnen de 1:50. Tot vlak voor de start twijfelde ik nog tussen de pacers van 1:45 en van 1:50. Besloten voor 1:45 te gaan en dacht, mocht het te hard gaan, dan laat ik me wel afzakken tot de 1:50 groep. Een eindtijd van 1:45 betekent net iets onder de vijf minuten per kilometer. Ambitieus, maar het moest lukken. Bij een olympische triathlon haalde ik ook ongeveer 5 minuten per kilometer na het zwemmen en fietsen. Een olympische afstand triathlon en een halve marathon lijken me toch redelijk vergelijkbaar qua inspanning.

De eerste 10 kilometer voelde als redelijk aanpoten maar gingen me goed af. De route gaat door de polder bij Zoeterwoude en het is maar goed dat je dan nog niet moe bent… Tussen 10 en 15 voelde het wel wat zwaarder maar het lukt om bij te blijven. Vanaf 16 leek het alsof de pacers wat langzamer gingen en achteraf bleek dat ook te kloppen. Ik haalde ze in en kon licht versnellen. Bij 18 kreeg ik het toch wel echt zwaar. Leuke is dat je dan langs de singels van Leiden loopt en er overal wel publiek staat en bandjes spelen. Tempo zakte gelukkig niet in, al voelde het wel zo. Laatste kilometer alles gegeven en goed gesloopt en tevreden over de finish in 1:43:48. Op Strava alle details.

Na afloop nog een diepte-interview afgegeven aan het Leidsch Dagblad toen ik bij de finish bleef staan om bekenden uit Leidschenveen aan te moedigen. Uiteraard volkomen verkeerd geciteerd, maar wel leuk stukje geworden. De buren liepen mee, maar ook de beginnersgroep van SV Leidschenveen waarvan een aantal meedeed aan de 10 kilometer. Echt super om ze trots over de finish te zien komen waar sommigen een jaar geleden een kilometer al veel vonden. Toppers!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *