De laatste loodjes

Over twee weken is het zover, de Ventouxman! Het doel dat me dit jaar flink aan het sporten houdt. De laatste weken veel gedaan. Vermoeid. Tijd om nu gas terug te nemen.

In augustus vooral een boost gegeven aan het fietsen. Drie weken geleden een weekendje Ardennen en meegedaan aan de toerversie van Luik-Bastenaken-Luik. Niet de volle afstand, maar in twee dagen toch 250 kilometer en 4000 hoogtemeters. Vorige week een quickie Vogezen. Het mooie weer verleidde me om op vrijdagochtend naar de Vogezen te rijden, om 12:30 op de fiets te zitten, op zaterdag een mooie tocht te rijden en einde middag weer huiswaarts te keren. Beetje gekkenwerk, 1200 kilometer met de auto en 240 met de fiets, maar het was erg fijn fietsen.

Het lopen ging wat minder de laatste tijd. Stopte ik mijn tijd eerst vooral in het verbeteren van het lopen, nu moest ik het combineren met lange fietstochten. Dat is lastig qua tijdsbelasting, vooral om erna voldoende uitgerust te zijn voor een intensieve looptraining. Wel een paar keer lekker getraild op de Veluwe. Wat rustiger dan maar. Door af en toe te blijven oriënteren hopelijk voldoende intensief werk.

Afgelopen zondag nog meegedaan aan het NK estafette. Mijn team werd tweede. Maar dat was meer ondanks dan dankzij mij. Ik maakte veel fouten. De estafette was voor mij een nieuwe ervaring. Je loopt met drie deelnemers van je club uit verschillende leeftijdsklassen. De eerste loper heeft een parcours van 4,5 km, de tweede 3 km en de derde 6 km. Ik startte als eerste met een massastart (filmpje). Je kunt niet dom achter iemand aanrennen. Ten eerste omdat er verschillende posten moeten worden aangedaan door de verschillende deelnemers en ten tweede omdat het altijd belangrijk is te weten op de kaart waar je bent. Eén keer knipperen met je ogen en je bent degene voor je kwijt en vervolgens verloren voor de rest van de race. Ik maakte twee grote fouten en liep niet best. Maar goed, leuk en leerzaam was het wel. Ook omdat we met de club de beste overalltijd hadden (de totaaltijd van de snelste drie teams).

Zwemmen doe ik met regelmaat, maar is nog steeds niet mijn hobby. Ik had al eerder besloten het zwemmen te blijven doen zoals ik het altijd deed: in mijn eigen tempo schoolslag. Het geeft me rust, ik houd het goed vol en kom redelijk uitgerust uit het water. De pogingen om te gaan borstcrawlen bevielen me slecht. Geen energie en zin om er heel veel tijd in te steken en het beter te leren. Misschien ooit, later als ik groot ben… Bij de Decathlon een paar weken geleden een goedkoop wat dunner pak gekocht zonder mouwen. De eerste test beviel me erg goed. Het zal niet zo aerodynamisch zijn als de toppakken, maar ik beweeg er makkelijk in. De watertemperatuur in Frankrijk schommelt nu rond de 24 graden waardoor er hoogstwaarschijnlijk met pak gezwommen mag worden (boven de 24,5 graad is het bij deze afstand verboden met pak te zwemmen). Het pak dat ik al had is warm en ik beweeg er lastig in. De afstand van 2 km nu een paar keer gezwommen en dat ging goed.

En dan nu de laatste loodjes. Geen lange trainingen meer, maar gas terugnemen. Wel alles blijven doen, maar korter en met af en toe een intensieve prikkel. Maar vooral veel uitrusten.

2 reacties op De laatste loodjes

  1. Komt wel goed met je, Ronald. Ik keek op Strava: je hebt 100 km meer gelopen dan ik.
    Ik heb vandaag nog 20 km heerlijk gelopen en doe ook geen lange trainingen meer tot de Ventouxman. Ik heb er zin in!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *