Arnhemse Heide

Voor een kleine sport als oriënteringslopen zijn er behoorlijk wat NK’s: het NK Sprint, het NK Estafette, het NK Midden en het NK Lang. Gek genoeg is er geen NK op de klassieke afstand, zeg maar tussen Midden en Lang in. Het NK Sprint ging bijzonder goed, het NK Estafette niet en met goed humeur en goede conditie stond ik zondag 22 september aan de start van mijn derde NK op rij: het NK Middle. Het werd mijn eerste diskwalificatie. Maar wel een hele lullige. Post 9 stond niet op mijn uitdraai. Hoewel ik er daar even naast zat, weet ik zeker dat ik bij de post geweest ben, maar wellicht in de haast van het herstellen van de fout niet goed gepuncht. In ieder geval is de post niet geregistreerd. Jammer, want ik liep bijzonder goed. Ik zou geen eerste zijn geworden in mijn leeftijdscategorie, maar wel tweede op beperkte afstand van de winnaar waar ik meestal veel verder achter zit.

Op een hemelsbreedafstand van 5,4 kilometer maar liefst 26 posten. Opletten dus! Als decor de Arnhemse Heide: een gemengd terrein net boven Arnhem met ruw open gebied (meer hoge graspollen dan heide), grasvelden, open bos en zandpaden.

Met het programma Quickroute kun je eenvoudig op de kaart je GPS-route uit je horloge projecteren. De snelheid wordt vervolgens in kleur weergegeven zodat je snel kunt zien waar je fouten hebt gemaakt en tijd hebt verloren. Ik heb de schaal ingesteld van 4 minuten per kilometer tot 12 minuten per kilometer. Dit komt erop neer dat de snelheid groen is als je onder de 6 minuten per kilometer loopt, geel tussen de 6 en 8,5 minuut per kilometer en oranje/rood als het nog langzamer gaat. Simpel gezegd is dit bij mij de verdeling tussen ongehinderd hardlopen, gehinderd hardlopen en stilstaan/wandelen.

Van de start naar post 1 was het makkelijk navigeren: even via het pad, de kaart verkennen en direct vanuit de T-splitsing het veld in recht op post 1 af. Naar 2, 3 en 4 kompas gebruikt en liep ik steeds goed aan op de posten. Van 4 naar 5 zuidwaarts door een beetje gemengde heide/bos. Links watertje in de gaten houden (lag droog) en door. Naar 6 even gebruik gemaakt van het pad om goed aan te kunnen lopen op de post. Ging toch niet helemaal vlekkeloos, maar verloor niet veel tijd. Nog twee posten in hetzelfde bosperceel zonder veel moeite. Van 8 naar 9 was het eenvoudig aanlopen op een knik in het bos, maar toch ging het mis. Ik zie een post en loop er naartoe terwijl ik eigenlijk al denk, dat kan em niet zijn. Loop er dan ook niet heen, domkop! Iets meer zelfvertrouwen mag wel. Vervolgens zie ik een soort waterbak, op de postomschrijving aangeduid als muur. Dat is em natuurlijk.

Van 9 naar 10 eigenlijk de enige keuze tussen pad en doorsteek. Maar omdat het gras en het bos hier open is en veel paden zanderig, kies ik voor de doorsteek. Over het veld loop ik exact goed, maar in het bos wijk ik toch iets teveel naar rechts. ik wilde langs de dichte stukken lopen (groen op de kaart), maar herken ze onvoldoende als zodanig. Pas als ik op de goede hoogte ben, heb ik dat door en moet de route herstellen. In het bos van post 11 tot en met 18 kom ik Ralph tegen, de latere winnaar. Hij is 2 minuten na mij gestart. Het is hier steeds stuivertje wisselen en we maken daardoor allebei wat foutjes. Wel goed om te zien dat het verschil veel kleiner is geworden ten opzichte van een jaar geleden, maar uiteindelijk moet ik hem ook hier laten gaan.

Naar de posten 19 en verder gaat het weer soepel. Mooi parcours, eigenlijk nergens de mogelijkheid om gebruik te maken van de paden. Het laatste stuk is het vrij druk op de heide. De posten staan steeds in kuilen, maar doordat kennelijk veel mensen dezelfde route hebben op dit gedeelte, zie je overal wel iemand uit zo’n kuil opduiken en is het laatste stuk eigenlijk iets te makkelijk.

Al met al, mooie loop. Ging goed, maar vervelende nasmaak van de mispunch.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *