2e etappe: Einzelzeitfahren

zeitfahrenZoooo dat ging lekker! Na drie jaar (of was het al vier) geen tijdrit gereden te hebben vandaag voor het eerst weer een serieuze beproeving. De tijdritfiets een paar weken geleden afgestoft en alles leek het nog te doen.

Vanmorgen een tikkie nerveus bij het opstaan. Doel was om de tijdrit van 39 kilometer binnen het uur te rijden. Heb wel eens een 41 km tijdrit binnen het uur gereden, maar dit is toch andere koek. En in mindere vorm dan destijds en een licht golvend terrein.

Start ging zoals vanouds klote. Zenuwengedoe vanaf een platformpje. Maar toen ik eenmaal in de pedalen zat en de eerste bocht voorbij was kon ik snel ritme vinden. Hartslag bleef onder omslagpunt, eigenlijk de hele rit tussen de 150 en 160. (Omslag is 161) Zonder de rit van gisteren zou ik wel er boven moeten komen, maar gezien de snelheden die ik kon blijven trappen toch redelijk het maximale eruit gehaald denk ik. (Heeft er nog iemand een tweedehands vermogensmeter voor weinig 🙂 )

Eerste stuk was vlak met af en toe een klein golfje in het landschap. Excuses aan het gezin dat ik heel hard van de weg schreeuwde, maar ik denk echt dat dat voor ons allebei beter was 😐 Ondanks dat de route niet verkeersvrij was verder nergens oponthoud. De route is om de Ossiacher See heen. Aan de noordzijde van het meer (na Villach) eerste – wat voelde als een –  bultje. Op tweederde van de route een klimmetje en vlak voor de finish nog een die wat meer was dan een rimpeling. Ik kon in tijdrijdhouding blijven zitten en hoewel de snelheid op de klimmetjes soms even onder de 30 zakte, bleef ik in mijn ritme. Heerlijk gereden en kon tot aan de finish  door blijven gaan. Lekker gevoel !

Officiële tijd 57:59 over 39,5 km. (40,9 gemiddeld) 54e overall vandaag en 9e in mijn categorie.

8 reacties op 2e etappe: Einzelzeitfahren

Reageren is niet mogelijk.